بالاخره محمد رویانیان از مسند مدیرعاملی پرسپولیس کنار رفت. شیرینی هم با تمام تلخی هایی که در این مدت برای تیممان به بارآورده بود کنار گذاشته شد! بالاخره به داد پرسپولیس رسیدند و دست این نااهلان را از آنچه لایق پیشکسوتان و هواداران واقعی بود، ساقط کردند. این مقام ها ماندنی نیست! این محبوبیت ها به شعاری بند است. همین هوادارانی که تا دیروز شعار"سردار سردار .." میدادند امروز شعار "سلطان .. علی پروین " سر می دهند. به زودی نوبت علی دایی هم می رسد. پرسپولیس که ملک شخصی شما نیست. خانه میلیونها هوادار است. پرسپولیس نامی بزرگ است که مدیرانی بزرگی می طلبد. محمود خوردبین می طلبد. احمدرضا عابدزاده می طلبد. محمد دادکان وعلی پروین می طلبد. هواداران پرسپولیس انتظار بازگشت علی کریمی را می کشند.

باید منتظر ماند تا اتفاقات جدیدی رقم بخورد و روح مردگی از این تیم کنار برود. وقت آن است که اسطوره های واقعی برایش دلسوزی کنند. هوادارانی که سالها با این تیم قهر بودند به خانه شان بازگردند. حالا نوبت بازگشت همه بزرگانی است که با قلب شکسته و چشمانی پر از اشک این تیم را ترک کرده بودند. شاید قدرت از دست رفته تیممان دوباره برگردد. رفتن محمد رویانیان و شیرینی اتفاق خوش یمنی برای پرسپولیس  ِما بود... اینبار هواداران برای ابقای سردار پافشاری نکردند و این تغییرات را به راحتی پذیرفتند. هر آمدنی، رفتنی دارد...! حتی از وقت رفتنتان خیلی گذشته بود و باید زودتر از این ها می رفتید. اما دم شما گرم که بالاخره ما را شاد کردین ... !





امروز سوم بهمن ماه 1392 ... خوشحالم که بعد از مدت ها متنی مثبت و امیدوارکننده از پرسپولیس نوشتم....!